Ik hartje Leven

Lees hier hoe mijn leven wordt beïnvloed door mijn hart. Hoe ik soms even weer opnieuw begin bij de start. Hoe mijn fouten worden omgezet in lessen. Hoe de bouten van mijn leven weer terugdraaien naar successen. Hoe mijn falen soms panieken. Hoe mijn dalen weer gaan pieken. Hoe mijn lust weer lieflijk bloeit. Hoe ik bewust word opgegroeid. Hoe ik leer van al wat ik ontmoet. En hoe ik zo telkens weer het leven begroet. Zo beïnvloedt mijn hart niet alleen mijn leven. Maar laat mijn leven soms ook mijn hart even zweven.

zondag 17 juli 2011

A little girl lost in the moment

Soms dan heb je van die dagen dat je het allemaal even niet meer aan kan. Alles lijkt dan tegen te zitten. Vandaag heb ik zo’n dag. Ik voel me al de hele dag lamlendig en ik heb nergens zin in. Soms huil ik dan aan een stuk door, en vind mezelf vooral erg zielig. Het belangrijkste van zo’n dag is wel, dat ik niet wil dat iemand dit ziet, door heeft, of ook maar enigszins merkt. Ik lig dan ook het liefste de hele dag opgesloten in mijn kamer, onder mijn deken met een flinke pot thee naast mijn bed. De beste muziek tingelt dan zachtjes door mijn boxen; Angus and Julia Stone. Zo’n dag is voor mezelf en de buitenwereld heeft daar niks mee te maken. Zodra er die dag ook maar 1 vonk van de buitenwereld mijn kant uit komt, spring ik overeind en zet mijn beste clownface op. “Ik voel me prima” en “ik ben gewoon een beetje moe” zijn dan de grootste, doch beste leugens om eigen bestwil van dat moment. Vaak wordt er na zo’n uitspraak overgegaan op een ander onderwerp en blijft dit baalmomentje voor mezelf. Maar soms ook niet. Sommige mensen flikken het op de een of andere manier elke keer weer om door die leugens heen te prikken. Ze bezitten een bepaalde kracht waarmee ze precies kunnen merken wanneer ik me niet goed voel. Ze hoeven er geen seconde over na te denken wat ze op zo’n moment moeten zeggen om mij niet op te laten gaan in mijn leugens om eigen bestwil. De betreffende woorden raken me op zo’n moment meestal zo erg dat ik binnen 1 minuut heb opgegeven en breek. Alles wordt er dan uitgegooid. Mooi vind ik dat.. Hoe een bepaald (meestal ook belangrijk) persoon in mijn leven me zo diep kan doorgronden. Me zo goed kan kennen, en me hierdoor altijd weet te ontraadselen. Achteraf besef ik dat dit oplucht. Het geeft me een fijn gevoel dat ik mijn zere gedachten met iemand heb kunnen delen die de scherpe randjes er van af slijt en er weer iets moois en zachts van weet te maken. Deze mensen zijn zeldzaam. En vooral erg speciaal en belangrijk. Deze mensen heb je nodig in je leven. Ze geven je houvast. Laten je een lichtpuntje zien, waardoor je er weer tegenaan kunt gaan. Ze geven je de moed om niet op te geven. Ze geven je het gevoel dat je wordt begrepen, en vooral het gevoel dat je er mag zijn. Dat je een geweldig persoon op aarde bent, die gezien moet worden. Dat je niet alleen bent, en je niet alleen voor je problemen hoeft te vechten. Deze mensen zijn je steun en toeverlaat. Deze mensen zijn je vrienden. Wees hier zuinig op. Koester ze.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leave comments all over the place