De sterren zeggen het

Het zware leven staat al op de deur te kloppen. De school begint weer. En dat betekent de ellenlange treinreizen ook. Je zou denken dat ik daar tegenop zie en al moe word bij het idee. Nou, niet dus. Heerlijk even een uurtje voor mezelf. Mijn ochtendhumeur kan dan langzaam wegzakken en mijn ogen kunnen wennen aan het feit dat de dag toch echt van start is gegaan.

Elke ochtend zit ik vol spanning in de bus op weg naar het station. De grote vraag is: Wat zal mijn horoscoop me vandaag brengen? Het hangt namelijk allemaal van mijn horoscoop af wat voor dag het zal worden. En laat er nou net elke ochtend een horoscoop in de Metro én de Spits staan. Iedere ochtend staat de meneer van de krantjes mij al zwaaiend op te wachten op het station. Ook hij helpt onbewust mee met het verwerken van mijn ochtendhumeur. Ik kijk er telkens weer naar uit. De spanning die de afwachting met zich meebrengt vind ik maar al te leuk. Ik geniet van deze momenten. Het is een gevoel van geloof en overtuiging. En waar zou ik, als zweverig mens, nou meer van kunnen genieten dan van het idee dat je hele dag al is uitgestippeld door de sterren? Juist ja.. Nergens. Horoscopen zijn mijn ding. Ik leef ervoor.

Vanochtend bijvoorbeeld, stond er het volgende in de Metro-horoscoop:
"Jij leert iemand kennen. Deze persoon komt zeer snel dicht bij je te staan. Je vindt het vaak interessant staan om geheimzinnig te doen. Doe dat niet, geef hem of haar een kans."
Je snapt dat ik onmiddelijk mijn beste outfit heb aangetrokken en op pad ben gegaan. Ik ben ergens gaan zitten en pakte mijn schrijfblok, maar nog voor ik een woord kon opschrijven, werd ik onderbroken. Of het vervelend was als meneer er even bij kwam zitten. "Natuurlijk niet", zei ik. En we raakten in gesprek. Hij vroeg me over het schrijfblok, waarop ik twijfelde of ik hier wat over kwijt wilde. In mijn achterhoofd was mijn horoscoop aan het roepen dat ik niet geheimzinnig mocht doen en dus vertelde ik hem over mijn passie. Dit liep uit tot een interessante ontmoeting en ik ben naderhand met een voldaan gevoel naar huis gegaan. Zie je nou wel.. mijn horoscoop had gelijk.

Natuurlijk is mijn horoscoop niet iedere dag positief. En daar kan ik dan goed van balen. Het heeft dus ook invloed op mijn humeur. Als ik een belangrijke dag heb, en mijn horosoop is negatief, dan zakt de moed mij onmiddelijk in de schoenen. En je kunt er donder op zeggen dat die dag geheid alles fout gaat. Zie je nou wel.. Mijn horoscoop had gelijk. Ik weet dat het hier puur om beinvloeding van mijn gedachtengang gaat. Mijn instelling wordt verandert door de manier van hoe ik ergens insta. En die touwtjes heeft mijn horoscoop in handen. Toch hou ik vol dat het allemaal waar is. Wat de sterren zeggen. Ze zijn als een soort vader voor mij. Ik ben ermee opgegroeid en hun waarheid is mijn waarheid. Dus als er staat dat ik beter binnen kan blijven dan buiten, dan maak ik rechtsomkeer naar huis en kom ik de deur niet meer uit. Het is fijn dat er ook minder leuke dagen zijn, waarin het allemaal even tegenzit. Die dagen doen mij beseffen wat voor ontzettend goed leven ik gisteren had en ze laten me meer genieten van morgen. Ze maken de mooie dingen nog mooier.

Dus, leuke horoscoop of niet, heel mijn treinreis brainstorm ik over de mysterieuze boodschap die mijn horoscoop me brengt. Waar zou het over gaan? Wie zou ermee te maken hebben? Dat moment van nieuwsgierigheid leidt mij de dag door. Het laat me dingen doen, of juist niet. Ik zie de sterren als mijn coach, die mij iedere ochtend de nodige tips voor de dag geven. Maar ze geven net niet voldoende bloot, zodat ik het toch zelf moet uitzoeken. Een soort spel waarbij ik risico's neem. En aan het einde van de dag, wanneer ik in bed lig, denk ik terug aan het moment dat ik het mysterie met voldoening heb uitgevoerd of meegemaakt. Dan kan ik met een gerust hart gaan slapen, uitkijkend naar de volgende ochtend; wat voor uitdaging me dan te wachten staat.