Het leugentje om bestwil

Het moment wanneer je een cadeau ontvangt wat je afgrijselijk vindt. Dat moment waarin je maag zich als een wasmachine alle hoeken van de kamer introduceert, maar waarbij je toch moeizaam een geforceerde lach op je gezicht probeert te toveren. Het moment van ongemak, van leugen, van schijnheilig doen alsof.

Kiezen of je gaat voor de harde, kwetsende, stekende waarheid of het comfortabele, geruststellende, goedvallende leugentje. Je zou zeggen easy choice. Iemand pijn doen, doet ook jou pijn. Je wilt iemand niet teleurstellen. Dus ga je al gauw voor de ietwat mooiergemaakte, opgeleukte versie. Het leugentje om bestwil.
Maar is dat nou wel zo verstandig? Is het wel zo slim om te verzinnen?

Je oma komt na haar vakantie in Tsjechië op visite en heeft een kleinigheidje voor je meegenomen. Apetrots overhandigt ze je haar nog ingepakte schone. Het papier is een beetje gescheurd waardoor je al een glimpje opvangt en van schrik laat je het "juweel" al bijna uit je handen vallen. Je ziet iets mat gouds blinken. Althans het is een verkitschte versie van het nepgoud dat ze bij het Kruidvat verkopen. Geel, dof en groenafgevend. Je bereid je voor. Nog voordat je uberhaupt een lach op je gezicht kan toveren, heb je het kille gilletje er al uitgefloept. Snel sla je je hand voor je mond en met een enigszins scheve glimlach vertel je haar dat je het erg mooi vindt. Een slangenketting. Een slangenketting die fijn en elegant om je nek zou moeten vallen maar net IETS te grof is, waardoor je een mislukte Cruella lijkt die hip probeert te zijn. Zodanig grof dat het goud er aan alle kanten afbreekt en heel je kleren onder zullen komen te zitten. Zo'n slangenketting waar je nog niet dood mee gevonden wilt worden, maar die je (uit goed fatsoen) "altijd al had willen hebben!". Op zo'n moment kan je het niet over je hart verkrijgen om je oma een minachtende blik te geven en haar achter te laten met een minderwaardigheidscomplex. Nee. Dat doe je niet.

Maar moet je hier dan over liegen? Moet je elke verjaardag waarop je haar zult zien je volledige kast leeghalen om de slangenketting tevoorschijn te toveren en keurig om te doen zodat ze ziet hoe blij je ermee bent? Moet je al die keren voorschut staan bij de hele familie, met een geforceerde, stralende lach omdat je er zo "goed" uitziet met die ketting? Om over de heen-/terugreis nog maar te zwijgen. Je zult namelijk heel wat verkeersongelukken veroorzaken wanneer je met zo'n ketting over straat rijdt. Een verkeerde lichtinval en je tegenligger zal verblind worden van de weerkaatsing, waardoor hij vervolgens op jou en je afgedwaalde, aan Miss Slangenketting 2012 winnares denkende gedachten inrijdt.
En wat als je oma je onverwachts tegen het lijf oploopt? Wat als je die dag toevallig net geen familieverjaardag hebt en je de ketting dus erg veilig in de diepste hoek op de hoogste plank achter de grootste stapel kleren in je kast hebt opgeborgen? Moet je je oma dan teleurstellen? Of moet je zorgen dat je de ketting gewoon 24/7 bij je draagt in je handtas? Zodat je bij noodgevallen altijd jezelf kunt redden? Om ongeluk te voorkomen lijkt het me niet slim om die ketting zovaak en zolang bij je te dragen. De afschuwelijkheid straalt een ongeluk uit van jewelste en voor je het weet ben je de ongelukkigste persoon op aarde. Nee, dit is geen optie. Ooit zal je een keer zo'n haast hebben om op een verjaardag te komen, dat je vergeet de ketting onder je mooiste glimlach te laten stralen. Ooit gaat het mis. Ooit ben je de pineut. Je oma zal dingen in gaan vullen. Ze zal ontdekken dat je al die tijd een grote act met haar speelde. Dat je de ketting hebt weggegooid of misschien wel verbrand. Dat je haar alsmaar hebt voorgelogen. En is die grote teleurstellende blik op oma's treurige, trillipperige, traanogende snoetje dat waard? Ik dacht het niet nee.
Al met al, leugens komen altijd uit. Als hetgeen waarover je dagen, weken, maanden of misschien zelfs jaren loog aan het licht komt, zal de pijn altijd dieper snijden dan de 2 minuten waarin je je oma meteen vertelt dat die slangenketting toch eigenlijk niet helemaal jouw smaak is. Verman jezelf, en sta je woordje. De leugen is niet om bestwil, maar omdat je het eigenlijk best wil. Je durft de waarheid niet aan en dus verzwak je jezelf tot een leugentje. Niet doen. De waarheid is nou eenmaal hard, maar een leugen is nog harder.