Stoornissen-Goeroe

Mijn opleiding neemt nogal wat kwellingen met zich mee. Zo ben ik nu door een fase aan het gaan waarbij er van alle problematieken die voorbij vliegen, herkenning optreedt in mijn eigen lichaam. Ik heb in mijn afgelopen drie studiejaren namelijk ondervonden dat ik een lijf vol met stoornissen heb. Ik leef met kwalen. Ik adem bekommernis.

Zo schiet mijn bloed bijvoorbeeld alle kanten op wanneer iemand mij vraagt of hij/zij een slokje uit mijn flesje drinken mag. Mijn hygiënedrift neemt dan de overhand. Voor ik het weet sta ik niet alleen een slokje af, maar heb ik gelijk mijn hele fles weggegeven. Hoe vriendelijk die reactie ook klinkt, mijn ziel kermt het op zo’n moment uit. Mijn reinheid schreeuwt om aandacht en Nivea reinigingsdoekjes zijn de enigen die mijn onrust kunnen sussen. Lijd ik aan smetvrees?

Ik heb een ontzettende drang om niet de groeven van de stoeptegels te raken wanneer ik over straat loop. Lukt dit bij minstens tien tegels? Dan heb ik het gevoel alsof ik zojuist “The voice of Holland” heb gewonnen. Heb ik nu last van een dwangstoornis?

Soms bonkt mijn hart gedurende de hele dag in mijn keel. Heb ik voortdurend het idee dat me iets staat te gebeuren. Mijn maag weet zich geen houding te geven en ik loop panisch in het rond. Dit heb je toch ook bij een angststoornis?

Ik kan niet tegen verandering. Gaat mijn dag niet zoals ik gepland had, dan heb je de poppen aan het dansen. Mijn humeur slaat om en ik ben volledig de draad kwijt. Ik kan niets beginnen zonder houvast. Autisten leven toch ook door structuur?

Mijn stemming verandert nog vaker dan dat een prostituee mannen op bezoek krijgt. Mijn dag zet zich voort door middel van moodswings. Van uitermate vrolijk naar betreurenswaardig ellendig. Zijn dat geen kenmerken van manische depressiviteit?

In sommige situaties ben ik zo onzeker dat ik continue om bevestiging vraag. Die heb ik dan nodig, die geeft mij kracht. Zonder bevestiging denk ik dat andere mensen mij niet goed vinden. Betekent dat dat ik een borderliner ben?

Er zijn dagen dat ik liever niks eet. Ik ben dan niet tevreden met mijn gewicht en ga in protest. Hoewel ik dit vaak niet langer volhoud dan drie uur, zijn de gedachten er wel. Heb ik dan een eetstoornis?

Iedere nacht word ik wakker. Soms om één uur, soms om vier uur en soms zelfs ieder uur van de nacht. Dit slaapgebrek heeft de gehele dag invloed op mijn aanwezigheid. Ik dwaal vaak af. Is dit insomnia? Heb ik een slaapstoornis?

Ik raak opgewonden van mooie schoenen. Ben ik nu Fetisjistisch?

Het is fijn als er voor me gezorgd wordt. Soms een beetje te fijn en hier laat ik me wel eens onbewust door beïnvloeden. Ik laat dan keuzes afhangen van andermans meningen, om zo zelf niet over de keuze te hoeven nadenken. Ben ik dan te afhankelijk? Heb ik dan niet een persoonlijkheidsstoornis?

Ik vind het leuk om racespelletjes te spelen op de Playstation. Racen is toch voor jongens? Lijd ik nu aan een identiteitsstoornis?

Na het zien van de film “The Blair witch project” ben ik uitermate bang voor donkere bossen. Zet mij in een ietwat schemerige bomeneenheid en ik krijs mijn ziel naar de hemel. Betekent dit dat ik aan een posttraumatische stressstoornis lijd?

Zo nu en dan vind ik het fijn om met mezelf te communiceren. Bewust of onbewust. Ik praat dan tegen mezelf op een merkwaardige manier, alsof ik met een ander praat. Ook beeld ik me wel eens in dat ik iemand anders ben. Ik moet hier vaak om lachen, maar is het wel zo grappig? Moet ik me geen zorgen maken? Ben ik een schizofreen?

Tot slot denk ik dat ik overal aan lijd. Maar wacht eens.. Heb ik dan dus last van hypochondrie? HELP!